معیارهای خوشمزگی برای پشه ها!
معیارهای خوشمزگی برای پشه ها!
شاید برای شما هم این سوال پیش آمده که چرا بعضی از افراد از حملهی پشهها مصون هستند و برخی دیگر بیش از دیگران مورد حمله قرا می گیرند؟
با توجه به نقش بسیار مهمی که پشهها و مگسها در انتقال بیماریهای عفونی دارند(از قبیل انتقال بیماری مالاریا و…) دانشمندان به این فکر افتادند مکانیسمهایی را که پشهها از طریق آن، قربانیان خود را شناسایی میکنند مورد ارزیابی قرار دهند،بسیاری از آنها معتقدند که پشهها قادر به بوکشیدن فرد مورد نظر بوده و از طریق مکانیسمهایی که هنوز شناسایی نشدهاند به سوی هدف راهنمایی میشوند.
یکی از روشهایی که پشهها از طریق آن قربانی خود را بو میکشند استفاده از مارکرهای شیمیایی و بویایی خاص موجود در هوای اطراف فرد است. این مارکرهای بویایی موجود در هوا با گیرندههای خاص موجود بر شاخکهای پشه، متصل شده و پشه را از وجود فرد در آن فضا مطلع میسازد.
اما این مارکرها چگونه ساخته میشوند؟ مطالعاتی که بر روی جمعیتهای مختلف انسانی انجام شده نشان داده که هر فرد با توجه به نوع گروه خونی خود قادر به تولید فرم متفاوتی از این مارکرهای بویایی در سطح پوست خود میباشد. از این رو ،مارکرهایی که یک فرد با گروه خونیAB میسازد با مارکرهایی که یک فرد با گروه خونی B ،متفاوت خواهد بود.
هم چنین دیده شده که افراد با گروه خونی O بیش از دیگران از حملهی پشهها (به ویژه پشه های ناقل ویروس west Nil) رنج میبرند. از طرفی مشخص شده که بیش از 15% مردم چنین مارکرهای بویایی تولید نمیکنند،بنابراین باید روشهایی غیر از بوکشیدن برای شناسایی قربانیان در بین پشهها مرسوم باشد!
به نظر میرسد که میزان CO2 موجود در هوای بازدمی،حاملگی( یکی از مهمترین فاکتورهای خطر برای حمله پشه هاست،زیرا هم دمای بدن به طور قابل توجهی بالاست و هم CO2 تنفسی 21%بیش از افرد عادی است)،دمای بدن و مصرف الکل معیارهای دیگری باشند که پشهها برای انتخاب قربانی خود به کار میبرند.
با این وجود هنوز هم معیارهای لازم برای انتخاب غذا از سوی پشهها به طور کامل شناسایی نشدهاند!